I na odwrót, proces uczenia się nie da się sprowadzić bez reszty do działania inteligencji nawet tam, gdzie w przebiegu tego procesu inteligencja zdaje się brać istotny udział. Uczenie się rozumowe i przez wgląd jest oczywiście uwarunkowane działaniem inteligencji, ale rozumowanie nawet bardzo trafne, przynoszące nowe rozwiązanie problemu, nie może być uznane za nauczenie się, skoro nie pozostałby po nim ślad pozwalający rozwiązać później ten sam problem już o wiele łatwiej2. Uczenie się jest zatem czymś więcej, aniżeli aktem inteligencji. Podobne pomieszanie, jak inteligencji z uczeniem się, dotyczy także pojęć pamięci i uczenia się. Nie są to pojęcia zamienne. Tak jak uczenie się nie wyczerpuje się procesami pamięciowymi, tak też, na odwrót, niesłusznie każde zapamiętanie uważane bywa za nauczenie się. Kto zapamiętuje doraźnie numer z książki telefonicznej do chwili nakręcenia tarczy aparatu, ten niewątpliwie angażuje na tę chwilę swoją pamięć; jest jednak wątpliwe, czy w tym przypadku czegoś się nauczył.

Podobne strony: zabiegi na ciało lublin perfumeria listy motywacyjne Stosunki między naukami i nie tylko.